2018 wordt ons Nederlandse jaar

Ja!!!!! Het hoge woord mag eruit, 2018 is het jaar dat wij met z’n vieren weer terug verhuizen naar Nederland.

Dat dit alles behalve vanzelfsprekend is heeft te maken met de mogelijkheid die we kregen om ons visum met 2 jaar te verlengen. In 2017 hebben we dan ook veel nagedacht of we wel of niet wilde gaan verlengen. Het bleek een moeilijke keuze, want onze gevoelens veranderden soms van dag tot dag. Maar nu is de knoop is dus doorgehakt, we konden niet eeuwig blijven wikken en wegen.

Oorspronkelijk, toen we verhuisden in 2015, was het plan om na vier jaar weer terug te gaan naar Nederland. Maar toen het leven ons hier zo goed beviel en de mogelijkheid zich aandiende om ons visum voor twee jaar te verlengen twijfelde we aan terugkeer in 2018/2019.

Het leven hier is goed voor ons, relaxt en avontuurlijk. We waarderen de luxe die we hebben en de tijd om daarvan te genieten. We houden enorm van het mooie zonnige leven in dit prachtige land. Hier schijnt elke dag de zon, dat klinkt misschien als een simpele reden, maar als het bijna elke dag lekker weer is, dan bepaald dat wel hoe je leven eruit ziet en wat je kan doen op een dag.

20180110_143745

Maar natuurlijk missen we ook veel uit Nederland, vooral onze familie en vrienden, de seizoenen, het fietsen en veiligheid.

En dat is precies het moeilijke van de keuze die we moesten maken; alles wat we hier hebben, hebben we in Nederland niet en andersom. Ga dan maar eens een keuze maken als de opties zo verschillend zijn en ze allebei zo fijn zijn.

Zo aan het einde van 2017 begonnen mijn man en ik, in eerste instantie los van elkaar, toch te twijfelen aan het verlengen van ons visum.

Voor mij begonnen vooral de twijfels tijdens mijn zoektocht naar een primary school voor onze oudste. Hier moeten kinderen vanaf dat ze 6 jaar zijn naar een primary school, de meeste beginnen echter al rond hun vijfde op deze school. Wanneer we zouden kiezen voor de visum verlenging, dan zouden we onze oudste graag zo snel mogelijk naar de ‘ grote kinderen’ school brengen. Zodat hij daar nog 3 jaar naar toe kon gaan. De zoektocht begon, maar werd al snel een speurtocht.

In Zuid-Afrika zijn zijn public en private schools ( lees hier meer over het onderwijs in Zuid-Afrika). Private scholen kosten door de bank genomen meer geld, maar de kwaliteit is niet altijd zichtbaar aan het prijskaartje. Het betekent simpelweg dus niet hoe meer je betaalt hoe beter de kwaliteit. Over het algemeen staat het onderwijs in Zuid-Afrika niet bekend als heel goed. Natuurlijk zijn hier ook kwalitatief goede scholen waar kinderen een bijzonder goede basis krijgen voor de rest van hun leven, maar die zijn voor ons niet te bekostigen. Een slordige 900 euro per maand voor de goed aangeschreven scholen is voor ons geen optie. Als moeder maakte het mij onzeker over het maken van een schoolkeuze. Welke basis zou ik onze jongens geven als ze hier in totaal 6 jaar onderwijs genieten op een ‘gemiddelde’ school? Zouden we dan niet beter kunnen kiezen voor het kwalitatief goede onderwijs in Nederland?

Daarnaast ben ik helemaal klaar om weer te gaan werken, om mijn studie in de praktijk te brengen en mijn carrière een nieuwe richting te geven. En om weer heerlijk te genieten van een Nederlands sociaal leven met familie en al mijn lieve vriendinnetjes.

Voor mijn man en ik, is het terug gaan, terugverhuizen naar het land waar je opgroeide, waar we zo lang gewoond hebben, dat we (denken te) kennen als onze broekzak, niet al te gecompliceerd. Maar voor onze jongens is het anders. Ze verhuizen naar een land dat ze niet (bewust) kennen, en alleen kennen als het land waar familie en vrienden van papa en mama wonen. Dat vindt ik als moeder wel een heel lastig onderdeel van het proces nu; wij kunnen er wel naar uitkijken, maar waar kunnen zij naar uitkijken? Ze weten eigenlijk niets van ons koude kikkerlandje.

Tegelijkertijd heb ik onwijs veel vertrouwen in die kleine mannetjes, ze zijn zo flexibel, sociaal, nieuwsgierig en ondernemend. Ik weet bijna wel zeker dat de overgang soepel zal verlopen, maar ik wil er niet vanuit gaan dat het alleen maar makkelijk zal gaan. Want het zal ook vast een uitdaging worden. De Nederlandse taal, iedereen die opeens Nederlands spreekt, en hoe gaan we het Engels vasthouden? Het weer; mam, waarom regent het alweer? Waarom doen we alles op de fiets? Waar zijn de wilde dieren?

IMG-20180105-WA0011

Alles waar wij weer zo aan kunnen wennen zullen zij wellicht vreemd en apart vinden.Waarom moet je zelf tanken mama? Waarom is het niet elke dag lekker weer? Waarom kan ik niet op mijn blote voeten lopen? Waarom staan de stoplichten hier niet aan de overkant? Waarom hebben we geen hulp in de huishouding meer?

Er komt veel op ons af; wat willen we hier nog doen voordat we weg gaan? Wat moeten we al gaan regelen in Nederland?  Waar willen we gaan wonen? Naar welke school/opvang gaan de jongens? Is daar nog plek voor ze? Ga ik een eigen bedrijf opzetten of toch solliciteren, en waar dan en wanneer?

Voornamelijk voel ik opluchting nu we de keuze gemaakt hebben. Maar vanaf het moment dat we de keuze gemaakt hebben kijk ik al op tegen de dag dat we het land echt zullen gaan verlaten, of alle ‘ laatste keren’ die gaan komen. Het gaat mij aan het hart dat we onze hulp moeten achter laten, ik zal ons huis en uitzicht gaan missen, de fijne school van de jongens, het relaxte leven en bovenal mijn vriendinnen ( en hun kinderen) die mij in zo’n korte tijd zo dierbaar zijn geworden.

IMG-20180121-WA0006

Want al is nog niet helemaal duidelijk wanneer we precies gaan, dat ons leven drastisch gaat veranderen dit jaar staat vast. Maar wat gaan we met een prachtige levenservaring weer terug naar Holland, dat ook vast snel het land van onze jongens zal worden.

‘Mag jou voete vat tot waar jou hart die graagste wil wees’ 

En onze voeten gaan ons dit jaar naar Nederland brengen, daar waar ons hart ( en ons hoofd) voor nu het liefste wil zijn.

 

Advertenties

3 reacties op ‘2018 wordt ons Nederlandse jaar

  1. Hoi Iem, ’n Suid-Afrikaanse spreekwoord…. ” daar is ’n tyd om te kom, en ’n tyd om te gaan….” Dit le vir my ook eendag voor. Al net, jy verlaat SA vir NL en ek sal NL verlaat om terug te gaan na my geboorte land SA. Enjoy the best in both world’s while you can! It has always been my motto. I fully understand and can relate with what you’ve written in your column. All the best xx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s